Automatyczne kierowanie awaryjne (AES)
Automatyczne kierowanie awaryjne (AES) to funkcja wspomagająca, która może wykonać ruch kierownicą, aby pomóc uniknąć lub złagodzić kolizję po spełnieniu określonych warunków aktywacji.
Różnica względem zwykłego wspomagania
AES jest przeznaczony do pilnej sytuacji kolizyjnej. System musi wykryć zagrożenie, ocenić, że kierowanie może pomóc, i znaleźć dostępną drogę przed interwencją. Zależnie od konstrukcji może sam rozpocząć manewr albo wspierać unik rozpoczęty przez kierowcę. Hamowanie i kierowanie mogą też działać wspólnie.
Różni się to od asystenta pasa, który wykonuje rutynowe korekty przy oznakowaniu, oraz centrowania, które stale pomaga utrzymać wybraną pozycję. AES może używać kamer, radaru, lidaru, ultradźwięków lub fuzji czujników, ale wykrywane obiekty i zakres działania są różne.
Kierowanie awaryjne ograniczają dostępna przestrzeń, przyczepność, prędkość, krawędzie drogi, pobliski ruch, widoczność czujników i zatwierdzone warunki. Bezpieczna droga ucieczki może nie istnieć, a interwencja nie gwarantuje uniknięcia kolizji.
AES nie jest jazdą autonomiczną. Kierowca nadal odpowiada za obserwację i kontrolę oraz musi być gotowy do kierowania lub hamowania. Dokumentacja powinna wskazywać, czy funkcja zaczyna skręt, wzmacnia działanie kierowcy, czy tylko ostrzega.
Typy systemów i zasady aktywacji opisuje Automatic Emergency Steering.