Amortyzatory adaptacyjne (CDC/CCD)
Amortyzatory adaptacyjne to elektronicznie sterowane amortyzatory, które zmieniają charakterystykę siły tłumienia na podstawie danych z czujników, stanu pojazdu i wybranego trybu jazdy.
Jak działają
Sterownik szacuje ruch nadwozia i kół, a następnie steruje zaworem lub innym regulowanym elementem w każdym amortyzatorze. Amortyzator może stawiać większy lub mniejszy opór w granicach swojej charakterystyki siła–prędkość, dzięki czemu kalibracja może wraz ze zmianą warunków preferować izolowanie uderzeń, kontrolę nadwozia, kontakt opon lub wybrany kompromis.
Continuous Damping Control (CDC) i Continuously Controlled Damping (CCD) to nazwy stosowane dla systemów tej klasy, a nie jeden uniwersalny standard techniczny. Sprzęt może wykorzystywać pojedynczy zawór proporcjonalny, osobne zawory dobicia i odbicia, przełączane stany lub inną konstrukcję o zmiennym przepływie. Sama częstotliwość aktualizacji nie przesądza o jakości jazdy, ponieważ znaczenie mają też jakość czujników, estymacja, zakres zaworów, opóźnienia, temperatura, sprężyny, opony i strojenie sterowania.
Amortyzatory adaptacyjne są zwykle półaktywne. Same nie zmieniają sztywności sprężyn ani wysokości jazdy i nie mogą wytwarzać dowolnej siły zawieszenia bez ruchu względnego. Producent może jednak połączyć je ze sprężynami pneumatycznymi lub innym wyposażeniem podwozia pod jedną nazwą zawieszenia adaptacyjnego.
Budowę amortyzatorów, krzywe siła–prędkość i warianty sterowane elektronicznie opisuje Suspension Dampers.