Środek przechyłu
Środek przechyłu to punkt odniesienia w analizie zawieszenia używany do opisu zależności między siłami bocznymi a przechyłem nadwozia na osi.
Więcej niż jedna definicja
Kinematyczny środek przechyłu wynika z geometrii zawieszenia i chwilowego ruchu kół. Środek oparty na siłach wynika ze sposobu przenoszenia bocznych sił opon na nadwozie. W analizie przejściowej można też używać dynamicznej osi przechyłu. Definicje mogą dawać różne położenia i nie należy ich mieszać bez wyjaśnienia.
Wysokość środka wpływa na geometryczne drogi sił oraz zależność między siłą boczną, momentem przechyłu, podnoszeniem i ugięciem sprężyn lub stabilizatora. Nie usuwa bocznego transferu obciążenia, który zależy od przyspieszenia, masy, rozstawu kół i wysokości środka masy pojazdu.
Położenie kinematyczne może zmieniać się wraz z ruchem pionowym, przechyłem, skrętem i skokiem zawieszenia. Pojedyncza wysokość statyczna jest więc tylko jednym punktem pracy, a środki przedni i tylny nie przewidują w pełni prowadzenia.
Szerszy związek geometrii, sił i ruchu nadwozia opisuje Suspension Kinematics and Vehicle Dynamics.