Lineaire, digressieve en progressieve demping
Lineaire, digressieve en progressieve demping beschrijft hoe de demperkracht verandert wanneer de zuigerstangsnelheid toeneemt.
Belangrijkste curvevormen
- Lineaire demping: de kracht neemt binnen het beschreven gebied ongeveer evenredig toe met de zuigerstangsnelheid.
- Digressieve demping: de kracht bouwt bij lage snelheid relatief snel op en stijgt daarna langzamer wanneer een klep of shimcircuit opent. Dit kan de carrosserie ondersteunen en tegelijk de krachttoename bij scherpere oneffenheden beperken.
- Progressieve demping: de kracht stijgt steeds sterker naarmate de zuigerstangsnelheid toeneemt. Dit kan meer controle bieden wanneer de beweging sneller wordt.
Verschil tussen de begrippen
Deze benamingen beschrijven de helling van een deel van de kracht–snelheidscurve, niet de kwaliteit van de hele wielophanging. Een demper kan in verschillende snelheidsgebieden verschillende vormen hebben, en in- en uitveren hoeven niet dezelfde vorm te volgen. Het overgangspunt, het krachtniveau, de hysterese, de temperatuurstabiliteit en de gelijkmatigheid van de klepwerking zijn even belangrijk als de categorie.
De termen beschrijven evenmin positiegevoelige aanslagen of veerprogressie. Die hangen af van de veerweg en niet alleen van de stangsnelheid. Een zinvolle vergelijking vereist daarom de volledige testbankcondities en de curves voor in- en uitveren. Zie Suspension dampers voor de onderliggende werking en afwegingen.