Black mass
Black mass is een donkergekleurd tussenmengsel dat ontstaat wanneer lithium-ioncellen of afval uit de batterijproductie mechanisch worden verwerkt. Het bevat doorgaans deeltjes van actieve kathode- en anodematerialen, maar de exacte samenstelling varieert met het uitgangsmateriaal en de voorafgaande scheidingsstappen.
Een tussenproduct, geen afgewerkt materiaal
De term beschrijft een processtroom en niet één gestandaardiseerd chemisch product. Black mass uit gemengde consumentenbatterijen kan aanzienlijk verschillen van materiaal dat is gemaakt uit gesorteerde EV-cellen of schoon productieafval. Het kan lithium, nikkel, kobalt, mangaan, ijzer, grafiet, bindmiddelen, elektrolytresten en fijne stukjes stroomcollectoren in uiteenlopende verhoudingen bevatten.
De productie van black mass voltooit op zichzelf het battery recycling niet. Het mengsel moet doorgaans verder worden behandeld om bruikbare materialen te scheiden, zuiveren of herstellen. Bij hydrometallurgische verwerking kunnen geselecteerde bestanddelen worden opgelost om ze vervolgens te scheiden. Pyrometallurgische routes kunnen batterijmateriaal op hoge temperatuur behandelen, terwijl directe-recyclingmethoden meer van de oorspronkelijke structuur van het kathodemateriaal proberen te behouden. Werkelijke installaties kunnen verschillende voorbereidings- en terugwinningsstappen combineren.
Waarom het onderscheid belangrijk is
Rapporten beschrijven de geproduceerde massa zwart materiaal soms alsof dezelfde massa al als grondstof van batterijkwaliteit is teruggewonnen. Dat zijn verschillende mijlpalen. De uiteindelijke opbrengst hangt af van welke elementen worden teruggewonnen, hun zuiverheid, verliezen tijdens raffinage en of de resulterende producten aan de eisen van een nieuwe toepassing voldoen.
Black mass is ook geen synoniem voor al het batterijafval. Behuizingen, stroomrails, folies, kunststoffen, elektrolyt en andere afgescheiden fracties kunnen verschillende routes voor terugwinning of verwijdering volgen. De gevaren en transportclassificatie hangen af van de samenstelling en verwerkingstoestand; alleen de naam volstaat daarom niet om een veilige behandeling te bepalen.