Aktywne zawieszenie
Aktywne zawieszenie wykorzystuje zasilane siłowniki do dodawania lub odbierania energii mechanicznej oraz przykładania kontrolowanych sił pionowych między kołami a nadwoziem pojazdu.
Co czyni je aktywnym
W przeciwieństwie do pasywnego układu sprężyny i amortyzatora system w pełni aktywny może wytwarzać siłę bez oczekiwania, aż powstanie ona wskutek ruchu zawieszenia. Zależnie od konstrukcji może przeciwdziałać pionowym ruchom, pochylaniu i przechyłom nadwozia, poruszać zawieszeniem poszczególnych kół, regulować położenie nadwozia lub reagować na informacje o drodze przed pojazdem.
Określenia „aktywne” nie należy używać jako synonimu każdego regulowanego zawieszenia. Amortyzator półaktywny zmienia opór stawiany istniejącemu ruchowi, ale nie może działać jak napędzany podnośnik. Adaptacyjne zawieszenie pneumatyczne może zmieniać tłumienie i wysokość jazdy, nie oferując w pełni aktywnego wytwarzania siły.
Dostępna siła, skok siłownika, pasmo reakcji, zapotrzebowanie na energię, ograniczenia termiczne i przyczepność opon wyznaczają możliwości aktywnego systemu. Nie może on usunąć wszystkich oddziaływań drogi ani pominąć fizycznego kontaktu opony z nawierzchnią. W samochodzie elektrycznym system musi też równoważyć kontrolę nadwozia z masą, zużyciem energii, przestrzenią montażową i celami dotyczącymi wysokości jazdy.
Typy siłowników, hierarchię sterowania oraz granicę między systemami półaktywnymi i w pełni aktywnymi opisuje Active Suspension.