Anode
Anode is de elektrode waar oxidatie plaatsvindt. In een lithium-ionbatterij die vermogen levert, is dit de negatieve elektrode: elektronen verlaten haar via het externe circuit, terwijl lithiumionen door de elektrolyt naar de positieve elektrode bewegen.
In een oplaadbare batterij
Tijdens het laden worden de celreacties omgekeerd. Strikt genomen verandert de elektrode die als anode fungeert daarom met de richting van de reactie. In de batterijtechniek blijft anode doorgaans de benaming voor het materiaal en de samenstelling van de negatieve elektrode zoals die tijdens het ontladen zijn gedefinieerd. Zo hoeft de naam niet telkens te veranderen wanneer de stroomrichting omkeert. Negatieve elektrode is de minder dubbelzinnige term.
Grafiet is een algemeen toegepast actief anodemateriaal in commerciële lithium-ionbatterijen. De term kan uitsluitend naar dat actieve materiaal verwijzen, of ruimer naar de praktische samenstelling van de negatieve elektrode.
Waarom dit belangrijk is
De chemie en constructie van de anode beïnvloeden hoeveel lading een cel kan opslaan en hoe snel ze lading kan opnemen. Ze hebben ook invloed op de vorming van de vaste-elektrolytgrenslaag (SEI), degradatie en het risico op afzetting van lithiummetaal. Deze resultaten hangen af van het volledige celontwerp en de gebruiksomstandigheden, niet alleen van de anode.
Zie Cell Chemistry & Components voor elektrodematerialen, grensvlakken en afwegingen voor de complete cel.