Silniki reluktancyjne (SynRM, SRM i wspomagane magnesami trwałymi)
Silniki reluktancyjne to silniki elektryczne, które wytwarzają moment obrotowy, ponieważ wirnik dąży do ustawienia się wzdłuż drogi o najmniejszej reluktancji magnetycznej utworzonej przez stojan.
Główne odmiany
Reluktancja to opór magnetyczny, który można w przybliżeniu porównać do rezystancji w obwodzie elektrycznym. Nazwa rodziny obejmuje maszyny wykorzystujące tę samą zasadę wytwarzania momentu, ale mające różną geometrię wirnika, wzbudzenie i sterowanie.
- Synchroniczny silnik reluktancyjny (SynRM): wirujące pole stojana ciągnie bezmagnesowy wirnik jawnobiegunowy z prędkością synchroniczną. Bariery strumienia tworzą różną reluktancję magnetyczną wzdłuż osi wirnika.
- Przełączalny silnik reluktancyjny (SRM): sterownik zasila kolejno fazy stojana, aby uzębiony wirnik przesuwał się do kolejnych położeń wyrównania. Konstrukcja może być prosta i pozbawiona magnesów, ale tętnienie momentu i hałas wymagają starannego projektu i sterowania.
- Silnik reluktancyjny wspomagany magnesami trwałymi: magnesy zwiększają strumień magnetyczny, a wydatność wirnika wytwarza także moment reluktancyjny. Granica częściowo pokrywa się z niektórymi opisami synchronicznych silników z wewnętrznymi magnesami trwałymi. Permanent-Magnet Synchronous Motor (PMSM)
Różnice między terminami
SynRM i SRM nie są zamienne. SynRM jest zasilany wirującym polem wielofazowym i pracuje synchronicznie, natomiast SRM wykorzystuje zależne od położenia przełączanie faz wokół oddzielnych biegunów jawnych. Konstrukcja wspomagana magnesami trwałymi zawiera magnesy, więc nie jest całkowicie bezmagnesowym silnikiem reluktancyjnym, nawet jeśli moment reluktancyjny ma duże znaczenie.
Konstrukcje wirnika, sterowanie, zalety i ograniczenia opisano w Reluctance Motors.