Powierzchnia czołowa
Powierzchnia czołowa to rzut powierzchni pojazdu widzianego dokładnie od przodu, mierzony w płaszczyźnie prostopadłej do kierunku jazdy.
Jak wpływa na opór aerodynamiczny
Powierzchnia czołowa jest składnikiem równania oporu aerodynamicznego. Siła zależy od gęstości powietrza, kwadratu prędkości względem powietrza, współczynnika oporu i powierzchni czołowej. Szersze lub wyższe nadwozie zwykle przedstawia przepływowi większą powierzchnię, choć dokładna wartość zależy od sposobu definiowania i pomiaru rzutu oraz otworów.
Powierzchnia czołowa nie jest współczynnikiem oporu. Współczynnik opisuje zachowanie aerodynamiczne kształtu w określonej metodzie pomiaru, a powierzchnia czołowa jego rzutowany rozmiar. Ich iloczyn CdA jest często lepszy do porównania całkowitego obciążenia aerodynamicznego pojazdów o różnych wymiarach.
Mała powierzchnia czołowa nie gwarantuje niskiego całkowitego zużycia. Opór zależy też od Cd, prędkości, gęstości powietrza i wiatru; opór toczenia, straty napędu, odbiorniki pomocnicze i energia akumulatora również wpływają na zasięg. Opublikowane wartości należy porównywać tylko przy zgodnych konwencjach pomiarowych.
Pełny model zasięgu oraz zależność między powierzchnią czołową, Cd i CdA opisuje Understanding EV Range.