Powierzchnia oporu aerodynamicznego
Powierzchnia oporu aerodynamicznego, zwykle zapisywana jako CdA, jest iloczynem współczynnika oporu (Cd) pojazdu i jego powierzchni czołowej (A).
Dlaczego ten iloczyn ma znaczenie
Siłę oporu aerodynamicznego można zapisać jako połowę gęstości powietrza pomnożoną przez kwadrat prędkości, współczynnik oporu i powierzchnię czołową. Połączenie dwóch ostatnich składników w CdA pokazuje wspólne oddziaływanie kształtu i wielkości pojazdu. Powierzchnia oporu ma jednostkę powierzchni, zwykle metr kwadratowy.
Niski współczynnik oporu nie musi oznaczać małej powierzchni oporu. Duży pojazd może mieć niskie Cd, ale nadal znaczną powierzchnię czołową. Mniejszy pojazd o nieco wyższym Cd może mieć niższe CdA. Porównania wymagają zgodnych definicji i metod pomiaru zarówno współczynnika, jak i powierzchni czołowej.
Przy tej samej gęstości powietrza i prędkości niższe CdA oznacza mniejszą siłę aerodynamiczną. Moc napędowa potrzebna do jej pokonania rośnie w przybliżeniu z sześcianem prędkości względem powietrza, dlatego CdA jest szczególnie ważne przy długotrwałej dużej prędkości i przeciwnym wietrze. Nie opisuje oporu toczenia, strat układu napędowego, zużycia przez urządzenia pomocnicze ani energii akumulatora, które również wpływają na zużycie i zasięg.
Pełny model zasięgu i rolę oporu aerodynamicznego opisuje Understanding EV Range.