Stator
De stator is het stationaire elektromagnetische deel van een motor, dat de rotor omringt of er aan de andere kant van de luchtspleet tegenover ligt.
Hoe het werkt
In de meeste EV-tractiemotoren bevat de stator een gelamineerde kern van elektrostaal met tanden en sleuven. Geïsoleerde koperen geleiders in die sleuven vormen de fasewikkelingen. Wanneer de omvormer geregelde stroom levert, creëren de wikkelingen een roterend of opeenvolgend magnetisch veld dat samen met de rotor koppel produceert.
Wat de term omvat
Het woord kan in enge zin alleen de actieve kern en wikkelingen aanduiden, of ruimer de volledige stationaire motoreenheid. Een compleet statorontwerp hangt ook af van sleufisolatie, impregnatie, wikkelkoppen, aansluitingen, temperatuursensoren, koelcontact en de behuizing die de kern vasthoudt.
Dunne staallaminaten beperken wervelstroomverliezen. De sleufgeometrie brengt koperoppervlak, magnetische flux, isolatie, koeling, harmonischen en productie met elkaar in balans. De wikkelindeling en geleidervorm zijn afzonderlijke keuzes: een wikkeling kan verdeeld of geconcentreerd zijn, terwijl hairpin een productiemethode met gevormde geleiders beschrijft.
De stator is niet de motorbehuizing, al kunnen beide sterk geïntegreerd zijn. Het is ook niet simpelweg de vaste helft van elk elektrisch apparaat; de betekenis in deze woordenlijst betreft roterende elektrische machines.
Zie EV Motor Construction and Windings voor constructiedetails.