Pulsbreedtemodulatie (PWM)
Pulsbreedtemodulatie (PWM) is een schakelmethode die de gemiddelde uitgangsspanning van een omvormer regelt door te wijzigen hoelang de halfgeleiderschakelaars tijdens elke herhaalde cyclus ingeschakeld blijven.
De rol in de motorregeling
De motorregeling berekent de gewenste fasespanningen. PWM zet die opdrachten om in getimede schakeltoestanden, terwijl de inductantie van de motorwikkelingen een groot deel van de gepulste spanning afvlakt tot geregelde stroom. Ruimtevector-PWM is een gangbare driefasige uitvoering, maar niet de enige.
PWM is niet hetzelfde als veldgeoriënteerde regeling: FOC berekent spanningsdoelen, terwijl PWM een manier is waarop de omvormer ze realiseert. Een hogere schakelfrequentie kan stroomrimpel verminderen en akoestische componenten verschuiven, maar elke overgang veroorzaakt schakelverlies. De modulatiekeuze beïnvloedt daarom rendement, warmte, geluid, spanningsbenutting en elektromagnetische interferentie.
Zie Motor Control and Efficiency Maps voor de diepere relatie tussen stroomregeling en het schakelen van de omvormer.