Demagnetisatie van permanente magneten
Demagnetisatie van permanente magneten is een afname van de resterende magnetisatie van een motormagneet nadat temperatuur of een tegengesteld magnetisch veld het werkpunt buiten het bedoelde gebied heeft gebracht.
Omkeerbaar en onomkeerbaar verlies
De magneetflux verandert normaal met de temperatuur en kan zich herstellen wanneer de magneet afkoelt. Onomkeerbare demagnetisatie ontstaat wanneer warmte en een ongunstig veld een deel van de magneet voorbij het herstelbare deel van zijn magnetische karakteristiek duwen. Het resultaat kan plaatselijk zijn in plaats van gelijkmatig over de rotor verdeeld.
In een permanentemagneetmotor van een elektrische auto kunnen een hoge rotortemperatuur, een sterke negatieve stroom langs de directe as, een kortsluiting of een ander sterk tegengesteld veld samen de marge verkleinen. Gecontroleerde veldverzwakking is daarom niet hetzelfde als demagnetisatie, maar de regelaar moet zijn stroomopdracht binnen de temperatuurafhankelijke limiet van de motor houden.
Materiaalkwaliteit, magneetvorm en -segmentatie, het magnetische rotorcircuit, koeling, stroomlimieten en storingsstrategie beïnvloeden allemaal de weerstand tegen demagnetisatie. Een onomkeerbaar verlies kan de tegen-EMK, het koppel per ampère en de beschikbare prestaties verminderen.
Zie Permanent-Magnet Synchronous Motors en Electric Motor Cooling in EVs voor motortopologie en thermische bescherming.