Celbalancering
Celbalancering is het proces waarmee een batterijbeheersysteem verschillen in laadtoestand tussen in serie geschakelde cellen of celgroepen verkleint.
Waarom balancering nodig is
Kleine verschillen in capaciteit, zelfontlading, temperatuur en veroudering zorgen ervoor dat de celspanningen uiteenlopen. Het laden of ontladen moet stoppen wanneer de eerste celgroep een veilige grens bereikt. Door onbalans kan daardoor een deel van de energie in het pakket onbeschikbaar blijven, ook als de andere groepen nog door zouden kunnen gaan.
Passieve balancering verwijdert een kleine hoeveelheid energie uit groepen met een hogere spanning, meestal als warmte. Actieve balancering draagt energie over tussen groepen of via een ander opslagpad. De gekozen methode beïnvloedt snelheid, efficiëntie, kosten en circuitcomplexiteit; zij verandert de fundamentele chemie of nominale capaciteit van de batterij niet.
Balancering is geen reparatie voor een beschadigde of ernstig gedegradeerde cel. Het kan de bruikbare laadtoestand gelijkrichten, maar geen verloren capaciteit herstellen, overmatige zelfontlading wegnemen of een zwakke cel onder belasting gelijk maken aan gezonde cellen.
Zie Cell Balancing voor de gedetailleerde methoden.